Հանրային տրիբունալը հանգում է եզրակացության, որ Նիկոլ Փաշինյանը կրում է ուղղակի քաղաքական և քրեական պատասխանատվություն որոշումների համար, որոնք ծանրագույն հետևանքներ ունեցան հայ ժողովրդի և պետության համար։ Այդ որոշումները պետք է արժանանան ոչ միայն հանրային, այլև իրավական գնահատականի՝ Հայաստանի Հանրապետության գործող օրենսդրության շրջանակներում։
Ընտրությունների հաջորդ օրը ԿԸՀ նախագահ Վահագն Հովակիմյանը փաստացի արդարացնում էր զինվորների՝ ժամը 20:00-ից հետո քվեարկելու հանգամանքը՝ ընդգծելով, որ նրանց ընտրական իրավունքից զրկելն ավելի մեծ խնդիր կլիներ։ Սակայն անցնում է ընդամենը մի քանի օր, և նույն ԿԸՀ-ն որոշում է, որ այդ հանգամանքն այնքան լուրջ է, որ պետք է անվավեր ճանաչվեն երկու ընտրատեղամասերի արդյունքներ։
2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո ընդդիմադիր դաշտում ամենաթեժ քննարկումներից մեկը դարձել է մանդատների ընդունման հարցը։ Մինչ մի շարք քաղաքական ուժեր փորձում են հիմնավորել խորհրդարան մտնելու անհրաժեշտությունը, «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Էդմոն Մարուքյանը պնդում է, որ հասարակությանը հերթական անգամ փորձում են համոզել ընդունել արդեն իսկ ձախողված քաղաքական սցենարը։
Եթե Մարդու իրավունքների պաշտպանի ինստիտուտը չի առաջադրում անհարմար հարցեր նույնիսկ այն դեպքում, երբ խոսքը վերաբերում է պետության ամենակարևոր ժողովրդավարական գործընթացներից մեկին, անխուսափելիորեն առաջանում է հարց՝ ինչի՞ համար է այդ ինստիտուտը և ինչո՞ւ է պետությունը ամեն տարի միլիոնավոր դրամներ ծախսում դրա պահպանման վրա։
«Ես պատասխանատու եմ իմ բոլոր հայտարարությունների համար։ Քաղաքացիական պայմանագիրը խախտել է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությունն ու Սահմանադրությունը։ Նիկոլ Փաշինյանը ապօրինաբար զավթել է իշխանությունը և դրա համար պետք է պատասխան տա։ Նիկոլը չի մարսելու իր արածները։ Նա գնալու է ցմահ նստելու բանտում»,- հայտարարել է Ալբերտ Բազեյանը։
Մեդիա փորձագետ Տիգրան Քոչարյանը «5-րդ ալիքին» տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրությունների ընթացքում և հատկապես քվեարկության գիշերը տեղի ունեցած գործընթացները բազմաթիվ հարցեր են առաջացնում։ Նրա գնահատմամբ՝ իշխանությունը փորձել է «դե ֆակտո պարտությունը վերածել դե յուրե հաղթանակի», իսկ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի աշխատանքի որոշ դրվագներ հիշեցնում են Մոլդովայում տեղի ունեցած վիճահարույց ընտրական գործընթացները։
Рассуждения о будущих союзах внутри парламента фактически означают, что партия «Сильная Армения» уже рассматривает вариант получения депутатских мандатов и участия в работе нового парламента.
Իրական պայքարի բացակայությունը դատավճիռ կդառնա ոչ միայն Փաշինյանի ռեժիմի հակառակորդի դերին հավակնող քաղաքական ուժերի, այլև՝ երկրի ապագայի համար:
2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո ընդդիմադիր դաշտում գլխավոր քննարկման թեման դարձել է ոչ թե ընտրությունների արդյունքների վիճարկումը, ոչ թե հնարավոր խախտումները կամ հետագա ռազմավարությունը, այլ մեկ հարց՝ վերցնե՞լ մանդատները, թե՞ հրաժարվել դրանցից։ Հենց այս հարցի շուրջ էլ ձևավորվել են երկու տարբեր մոտեցումներ, որոնք ներկայացրել են քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանն ու վերլուծաբան Արգիշտի Կիվիրյանը։
Հնարավոր է՝ Հայաստանում խորհրդարանական ընտրություններում արձանագրված խախտումների վերաբերյալ հաղորդումների մի մասը ժամանակի ընթացքում համոզիչ բացատրություն ստանա։ Հնարավոր է, որ առանձին դրվագներ մարդկային սխալի կամ կազմակերպչական թերացումների հետևանք լինեն։ Սակայն զուգադիպությունների քանակն ունի որոշակի սահման, որից այն կողմ խոսքն արդեն ոչ թե պատահականությունների, այլ օրինաչափության մասին է:
