Հանրային հեռուստատեսության եթերում տեղի ունեցած բանավեճի ժամանակ Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանը, ըստ էության, արեց այնպիսի խոստովանություն, որը վաղուց պետք է դառնար իրավապահ մարմինների քննության առարկա։ Խոսելով Գորիս-Կապան ճանապարհի մասին՝ նա հայտարարեց, որ դրա հանձնումը եղել է «մեր պահանջը»։

44-օրյա պատերազմից հետո Նիկոլ Փաշինյանը արտաբերեց մի նախադասություն, որը հետագայում դարձավ ամբողջ կապիտուլյանտ վարչախմբի հոգեբանական ախտորոշումը․ «Ես պատասխանատու եմ, բայց մեղավոր չեմ»։ Այդ խոսքերը պատահական չէին։ Դրանք մարդու խոսքեր էին, որը գիտակցում էր կատարված աղետի մասշտաբը, բայց միաժամանակ հասկանում էր, որ Հայաստանում ստեղծված քաղաքական, դատաիրավական ու քարոզչական ամբողջ մեքենան իրեն կպաշտպանի, կարդարացնի, կլվանա արյունը, կջնջի մեղքի հետքերը։ Եվ այդպես էլ եղավ։

44-օրյա պատերազմի սկզբում և ամենաթեժ պահին ես անձամբ երկու անգամ հանդիպել եմ Օնիկ Գասպարյանի հետ Մոսկվայի «Արարատ Հայաթ» հյուրանոցում։ Հանդիպել եմ նրա հետ առանձին՝ նրա հյուրանոցային համարում։