Նիկոլ Փաշինյանը միաժամանակ խոստովանում էր երկու բան․ առաջին՝ Շուշին իր համար քաղաքական սակարկության առարկա էր նույնիսկ պատերազմի ընթացքում, երկրորդ՝ Շուշիի համար զոհված տղաների արյունը հետագայում օգտագործվում էր որպես սեփական անմեղության քարոզչական ալիբի։ Փաստորեն, պետության ղեկավարը սեփական ձախողումը փորձում է ծածկել զոհվածների մարմիններով։
44-օրյա պատերազմից հետո Նիկոլ Փաշինյանը արտաբերեց մի նախադասություն, որը հետագայում դարձավ ամբողջ կապիտուլյանտ վարչախմբի հոգեբանական ախտորոշումը․ «Ես պատասխանատու եմ, բայց մեղավոր չեմ»։ Այդ խոսքերը պատահական չէին։ Դրանք մարդու խոսքեր էին, որը գիտակցում էր կատարված աղետի մասշտաբը, բայց միաժամանակ հասկանում էր, որ Հայաստանում ստեղծված քաղաքական, դատաիրավական ու քարոզչական ամբողջ մեքենան իրեն կպաշտպանի, կարդարացնի, կլվանա արյունը, կջնջի մեղքի հետքերը։ Եվ այդպես էլ եղավ։
Հասարակության մեջ բարձր հակավարկանիշ ունեցող մարդկանց միջոցով Սամվել Կարապետյանին «աջակցելը» իրականում նպատակ ունի նրան վնասելու։ Քանի որ այդ շրջանակների կողմից հնչող ցանկացած դրական խոսք շատերի մոտ առաջացնում է ոչ թե վստահություն, այլ հակառակ ազդեցություն։
Публикация газеты «Голос Армении» под жестким заголовком «Либо Армения избавится от Никола, либо Никол — от Армении» стала одной из точных политических оценок последних дней. Материал посвящен заявлениям премьер-министра Никола Пашиняна, сделанным в ходе предвыборной кампании, и той идеологической трансформации, которую, по мнению автора статьи, переживает нынешняя армянская власть.
Մարդը, ում իշխանության օրոք Արցախը հայաթափվեց, հազարավոր ընտանիքներ կորցրին իրենց որդիներին, տները, գերեզմաններն ու հայրենիքը, այսօր արդեն փորձում է կասկածի տակ դնել հենց Արցախի հայկականությունը։ «Ինչո՞վ է մերը եղել, մի հատ բացատրեք», — ասում է նա՝ սեփական քաղաքական կապիտուլյացիան ներկայացնելով որպես «իրատեսություն»։
Փաստացի Պուտինն առաջին անգամ ուղիղ տեքստով մատնանշեց, որ Մոսկվան Նիկոլ Փաշինյանի ներկայիս արտաքին քաղաքական ուղեգիծը դիտարկում է որպես շարժում դեպի Հայաստանի «ուկրաինացում»՝ դրանից բխող բոլոր հետևանքներով։
Ժամանակակից Հայաստանի խնդիրն այն է, որ նրա ղեկավարը՝ գործող վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, այն չէ, ինչ ներկայանում է և ում գործառույթը փորձում է իրականացնել։ Նա հայ պետական գործիչ չէ, որն ունակ է վարել Հայաստանի ազգային շահերին միտված քաղաքականություն։
Սակայն պատերազմի մասին քննարկումների մեջ մի հանգամանք կա, որի վրա մինչ օրս բավարար ուշադրություն չի դարձվել։ Եվ այդ հանգամանքը կարող է ունենալ ոչ պակաս քրեական, եթե ոչ՝ ավելի ծանր հետևանքներ։ 2021 թվականի արտահերթ ընտրությունների քարոզարշավի ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանը, ըստ էության, անձամբ խոստովանեց, որ պատերազմի օրերին իր որոշմամբ բնակչությանը զանգվածաբար զենք է բաժանվել՝ առանց պատշաճ վերահսկողության և հաշվառման։
«Այս ծանր ժամանակներին միայն կցանկանամ մեր ժողովրդին ոգու, կամքի և միասնության ուժ։ Պինդ եղեք»։
Ռուսաստանաբնակ բժիշկ Միքայել Սարգսյանը իր տեսաուղերձով հանդես եկավ՝ բարձրաձայնելով Հայաստանի շուրջ ստեղծված ներքաղաքական և արտաքին քաղաքական լարված իրավիճակի վերաբերյալ իր խիստ մտահոգությունները։
