Երբ երկիրը պատերազմից հետո հայտնվում է մի վիճակում, որտեղ ամեն նոր օրը բերում է նորանոր զիջումներ, ապա ո՞ր խաղաղության մասին կարող է խոսք լինել։ Սա ոչ թե անկախության ձեռքբերում է, ինչպես փորձում է համոզել Նիկոլ Փաշինյանը, այլ ինքնիշխանության տարածքի հետևողական նեղացում։ Սա ոչ թե «փրկություն է կառափնարանից», ինչպես հայտարարում է վայ-վարչապետը, այլ օղակ, որը սեղմվում է ոչ թե միանգամից, այլ քայլ առ քայլ, և որն, ի վերջո, խեղդելու է Հայաստանը։

Չնայած այն բանին, որ Հայաստանի քաղաքական ուժերի դասավորությունը և առանցքային խաղացողների դրդապատճառները վաղուց արդեն գաղտնիք չեն ո՛չ մասնագետների, ո՛չ էլ ուշադիր հասարակության համար, ընտրությունների նախաշեմին Ռոբերտ Քոչարյանի և նրա գլխավորած «Հայաստան» դաշինքի դեմ տեղեկատվական արշավի ակտիվացումը սկզբնապես կարող էր սովորական նախընտրական բանավեճի տպավորություն ստեղծել։ Թվում էր, թե խոսքը ստանդարտ մրցակցության մասին է, որի շրջանակներում կողմերը փոխադարձ մեղադրանքներ են հնչեցնում և ձգտում ամրապնդել իրենց դիրքերը։

Արցախի խորհրդարանական խմբակցությունները հայտարարություն են տարածել արցախցի տեղահանված Արմինե Մոսիյանի և նրա երեխայի վրա Փաշինյանի հարձակման «ոդիսականից» և այդ վախկոտի ու դեմագոգի հետագա «նահանջից» հետո։

Նիկոլ Փաշինյանի արցախցիներին հեղինակազրկելու, պառակտելու և երեսպաշտորեն մեղադրելու համակարգային քաղաքականությունը նախապես ծրագրավորված ռազմավարություն է՝ իր իսկ դավաճանությունը թաքցնելու համար։ Նա փորձում է բաժանել ժողովրդի միասնությունը, որպեսզի խուսափի պատմության արդար դատից։

Novostink.ru կայքում տեղադրվել է «Բադալյանների սինդիկատ. խաբեություն, կաշառակերություն, սպանություն» հրապարակումը, որն իրենից ներկայացնում է տեղեկատվական և հասարակական-քաղաքական բարձր նշանակություն ունեցող փաստավերլուծական նյութ: Հոդվածը բնութագրվում է փաստերի շարադրման համապարփակ մոտեցմամբ և ի ցույց է դնում անդրազգային ցանցի գործունեության սխեմաները՝ հանցավոր և ֆինանսական չարաշահումների հատկանիշներով: