ՄԱԿՐՈՆԻ ԻՆՔՆԱԽՈՍՏՈՎԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ․ ԱՐՑԱԽԸ՝ ՈՐՊԵՍ ԳԻՆ, ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԸ՝ ՈՐՊԵՍ ԹԻՐԱԽ

Երբ մեր նախորդ հոդվածը արդեն հրապարակված էր, հայտնի դարձավ Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնի մեկ այլ ինքնախոստովանություն։ Եթե նախորդ հայտարարությամբ Մակրոնը պատահաբար բացեց խաղաթղթերը, ապա այս անգամ նա արդեն գրեթե ծրագրային հստակությամբ ձևակերպեց այն, ինչի ուղղությամբ տարիներ շարունակ աշխատում են Փարիզը, Բրյուսելը և նրանց երևանյան մարիոնետները։

ՄԱԿՐՈՆԸ ՊԱՏԱՀԱԲԱՐ ԱՍԱՑ ՃՇՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆԸ․ ԱՐԵՎՄՏՔԻՆ ՊԵՏՔ Է ՈՉ ԹԵ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՅԼ ՆՐԱ ԽԶՈՒՄԸ ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻՑ

Սա, պարոն Մակրոն, ազգային անվտանգության և Հայաստանի Հանրապետության դեմ իրականացված հանցագործություն է, այլ ոչ թե Ձեր նշած «de-risking»-ը՝ ապառիսկայնացումը։

Սկզբում՝ սպառնալիք, հետո՝ «ապացույց». ինչպես կարող է պատերազմը պահպանել Փաշինյանի իշխանությունը ԵՎ Սերժ Սարգսյանին վերածել ընդդիմության առաջնորդի

Սամվել Կարապետյան, Ռոբերտ Քոչարյան, Գագիկ Ծառուկյան, Դուք ամիսներ շարունակ հանրությանը ասում եք, որ պատերազմ չի լինելու, որովհետև Նիկոլ Փաշինյանը հեռանալու է։ Իսկ եթե պատերազմը կազմակերպվի նրա հեռանալը կանխելու համար՞։

ՍԱՄՎԵԼ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՄԵԿՆԱՐԿԸ. ՀԱՋՈՂ ՍԿԻԶԲ, ԲԱՅՑ ՎՏԱՆԳԱՎՈՐ ՇՐՋԱՊԱՏ

Սամվել Կարապետյանը դեռևս ժամանակ ունի համապատասխան հետևություններ անելու։ Ժամանակ կա մաքրել ցուցակները, ժամանակ կա ազատվել քաղաքական բեռ դարձած տեղային «ընտրաբրիգադիրներից», ժամանակ կա հասկանալու մի պարզ ճշմարտություն՝

Գագաթնաժողով, թե՞ քաղաքական բուտաֆորիա

Եթե Եվրոպական միությունն իսկապես արժեքների կրող է, եթե այն խոսում է մարդու իրավունքների, ժողովուրդների պաշտպանության, բռնության անթույլատրելիության մասին, ապա որտե՞ղ է նրա հստակ՝ իրավականորեն և քաղաքականապես ձևակերպված գնահատականն այն ամենի, ինչ տեղի ունեցավ Արցախում։ Ինչո՞ւ մինչ օրս չկա ուղղակի սահմանում, չկա քաղաքական որակում, չկա հստակ դիրքորոշում:
Серж Саргсян награждает Микаэла Минасяна

«ԱՄԵՆԱԿԱՐՈՂ ՄԻՔԱՅԵԼ ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ» ԱՌԱՍՊԵԼԸ՝ ՍԵՐԺ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ ՀԱՄԱՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԱԼԻԲԻ

Սերժ Սարգսյանը վերջին շրջանում ակնհայտորեն անցել է իր քաղաքական կենսագրության ամենախոցելի էջերից մեկի՝ 2018 թվականի «թավշյա հեղափոխության» վերախմբագրման գործին։ Երրորդ նախագահը հերթական անգամ հանդես եկավ ինքնաարդարացման ժանրի հայտարարությամբ՝ պնդելով, թե իր հայտնի «Նիկոլը ճիշտ էր, իսկ ես՝ սխալ» արտահայտությունը որոշ «ոխերիմ բարեկամներ» խմբագրել, աղավաղել և հանրությանը սխալ իմաստով են մատուցել։

ՍՐԲԱՊՂԾՈՒԹՅԱՆ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ԱԶԳԱՅԻՆ ԱՐԺԱՆԱՊԱՏՎՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐՋԻՆ ՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

,
Ժողովրդական իմաստությունը վաղուց է արձանագրել՝ «ձուկը գլխից է նեխում»։ Այն, ինչ այսօր արտաբերում են իշխանական երկրորդ եւ երրորդ էշելոնների ներկայացուցիչները, ընդամենը վերարտադրում է այն հիմնական քաղաքական տրամաբանությունը, որ ձևակերպվեց Նիկոլ Փաշինյանի կողմից դեռ այն օրերին, երբ Արցախը մատնվեց հայաթափման։

ՕՆԻԿ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆԸ, ԿԱՄ ԻՆՉՊԵՍ ՊԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆԸ ՎԵՐԱԾԵՑԻՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ԳԱՂՏՆԻՔԻ

Գործող իշխանությունը կատարելության է հասցրել մի պարզունակ, բայց չափազանց հարմար բյուրոկրատական հնարք. ամեն անգամ, երբ պետք է չպատասխանել որևէ սկզբունքային հարցի, խորդանոցից դուրս է բերվում «պետական գաղտնիք» կոչվող փոշոտ խրտվիլակը:
Андраник Кочарян

ՁԵՌՆԱԾՈՒՆ ԹԱՏԵՐԱԲԵՄՈՒՄ․ 44-ՕՐՅԱ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԻ ԿՈԾԿՄԱՆ ՀԱՆՁՆԱԺՈՂՈՎԸ

Քանի դեռ 44-օրյա պատերազմի մասին ճշմարտությունը չի բարձրաձայնվել, մնացածն ընդամենն իմիտացիա է: Հետաքննության իմիտացիա: Պատասխանատվության իմիտացիա: Պետության իմիտացիա: Իսկ իմիտացիայի վրա կառուցված համակարգում պարտությունը պատահականություն չի լինում: Այն դառնում է օրինաչափություն։

Հիշողության իրավունք և ուրացման վտանգը. Հայոց ցեղասպանության շուրջ քաղաքական վտանգավոր միտումները

Հայոց ցեղասպանությունը պարզապես պատմական իրադարձություն չէ։ Այն մարդկության դեմ ուղղված մեծագույն ոճիր է, որը չպետք է մոռացվի որևէ մեկի կողմից, առավելապես՝ որևէ հայի կողմից։