Գործող իշխանությունը կատարելության է հասցրել մի պարզունակ, բայց չափազանց հարմար բյուրոկրատական հնարք. ամեն անգամ, երբ պետք է չպատասխանել որևէ սկզբունքային հարցի, խորդանոցից դուրս է բերվում «պետական գաղտնիք» կոչվող փոշոտ խրտվիլակը:

Եթե Սերժ Սարգսյանը հասկանում էր, որ Փաշինյանի գալը սպառնալիք է Արցախի համար, ապա իշխանությունը հանձնելու նրա որոշումը կամ հրեշավոր անպատասխանատվություն էր, կամ գիտակցված քայլ։ Երրորդ տարբերակ չկա։ Կա՛մ նա չէր գիտակցում հետևանքները, և այդ դեպքում նա կոմպետենտ չէ, կա՛մ հասկանում էր, և այդ դեպքում նա հանցակից է։

Մեր առջև են Միքայել Մինասյանը և նրա մեդիա-քաղաքական շրջապատը՝ Միհրան Հակոբյանը, Սամվել Ֆարմանյանը, Նարեկ Մալյանը, Արթուր Դանիելյանը, Կոնստանտին Տեր-Նակալյանը: Նրանք, անշուշտ, հայտնի դեմքեր են, բայց վերջին տարիներին քաղաքական օրակարգ ձևավորող չեն եղել։ Եվ հանկարծ՝ միաժամանակյա, գրեթե շարային ելք հանրային տիրույթ՝ մեկ միասնական առաջադրանքով. համակարգված գրոհ Ռոբերտ Քոչարյանի, նրա շրջապատի և «Հայաստան» դաշինքի վրա…