Չնայած Միքայել Մինասյանի բոլոր փորձերին՝ իր գործողությունները ներկայացնելու որպես «մարդկային սխալների» շարք, իրականությունն այլ է։ Նա չի եղել կողմնակի դիտորդ, պատահական մասնակից կամ քաղաքական իրադարձությունների «պատահական փոփոխական»։ Ընդհակառակը, նրա դերը եղել է համակարգային և կանխորոշող՝ մեդիատիրույթի վերահսկողությունից ու առանցքային ռեսուրսների ֆինանսավորումից մինչև կադրային կորիզի ձևավորմանը մասնակցելը, որն այնուհետև իրականացրեց «թավշյա հեղափոխությունը»։

Վերջերս Հայաստանում սկսել են քննարկել «Բոլորին դեմ եմ» անվանմամբ նոր քաղաքական հարթակի ստեղծման գաղափարը: Այն ներկայացվում է որպես միջոց՝ մոբիզացնելու նրանց ձայները, ովքեր սովորաբար դուրս են մնում ընտրություններից՝ հիասթափվածների, անտարբերների, իշխանության և ավանդական ընդդիմության նկատմամբ անվստահություն ունեցողների: Սակայն հարց է առաջանում՝ արդյո՞ք հայտարարված նպատակները համապատասխանում են իրականությանը, թե՞ սա հերթական քաղտեխնոլոգիական հնարքն է՝ ուղղված ընդդիմադիր ձայների փոշիացմանը: