Ճակատագրի հեգնանքն այն է, որ 2021 թվականի նախընտրական ծրագրի առանցքային դրույթներն իրականացվեցին ճիշտ հակառակ ճշգրտությամբ։ Նույն ճակատագիրը, անկասկած, սպասվում է նաև ներկայիս ծրագրային դրույթներին։ Բացառությամբ մեկի. եկեղեցու «բարենորոգմանը» վերաբերող Նիկոլ Փաշինյանի խոստումները հենց այն շարքից են, որոնք նա հասցնելու է մինչև վերջ: Այն պարզ պատճառով, որ դա արտաքին պատվեր է՝ համակարգողների կողմից հստակ դրված առաջադրանք դավաճանների և, հնարավոր է, աղանդավորների այս կուսակցության համար. հայ ժողովրդի ազգային ինքնության հիմքերի և, որպես հետևանք, հայկական պետականության հաջորդական ապամոնտաժում:

Հայ ժողովուրդը, լինելով ցեղասպանություն ապրած ժողովուրդ, դեռևս չի ընդունել խստությամբ գործող օրենք, որը խիստ պատժի կենթարկի ցեղասպանությունը հերքողներին կամ նրանց արդարացնողներին։

Արդեն որերորդ օրն է՝ հանրությանն ալեկոծում է առաջին հայացքից տարօրինակ մի հայտարարություն։ Բարձրաստիճան պաշտոնյան՝ Ազգային ժողովի նախագահը, դատողություններ է անում անվտանգության երաշխիքների մասին։ Եվ թվում է, թե խոսում է պետական կարևորության հարցերից, խաղաղությունից ու կայունությունից։ Սակայն բավական է մի փոքր ուշադիր լինել ու խորամուխ լինել ասվածի իմաստի մեջ, և արտաքին բարեհաճության հետևում ի հայտ են գալիս մռայլ ու ցինիկ իրականության ուրվագծերը։