Փաշինյանի՝ Տիգրանաշենը հանձնելու մտադրությունը ազգային շահերի համակարգային դավաճանության երկար շղթայի հերթական օղակն է։

Հայաստանում կառավարման համակարգում պաշտոնյաների նշանակման համար մասնագիտական կարողությունները այդքան էլ որոշիչ չեն։ Գլխավոր հատկանիշը, որին թեկնածուն պետք է համապատասխանը՝ հավատարմությունն է։ Իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը խորհրդարանի Առողջապահության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի պաշտոնում առաջադրել է պատգամավոր Լուսինե Բադալյանի թեկնածությունը։ Այս որոշումը կակիստոկրատիայի վառ օրինակ է՝ այնպիսի համակարգի, որտող իշխանությունը բաշխվում է ոչ թե մասնագիտական կարողությունների, այլ անձնական նվիրվածության սկզբունքով՝ անկախ մասնագիտական որակավորումից։

Դիվանագիտական ջանքերն ակտիվացնելու, այս հարցն առաջ մղելու համար բոլոր լծակներն օգտագործելու փոխարեն, փոխանակ Արցախում թուրք-ադրբեջանական տանդեմի իրականացրած էթնիկ զտումները միջազգային հանրությանը ներկայացնելու որպես Հայոց ցեղասպանության շարունակություն՝ Փաշինյանի վարչակարգը այն հայտարարում է «ոչ առաջնահերթ»։ Իսկ սա ի՞նչ է, եթե ոչ ազգային շահերի նպատակաուղղված սաբոտաժ։