Այսօր հայաստանյան քաղաքական դաշտում ականատես ենք լինում մի պարադոքսալ երևույթի, որտեղ փաստերը փոխարինվում են մանիպուլյացիոն պիտակներով։ Արցախի կորուստը, որը Սերժ Սարգսյանի և Նիկոլ Փաշինյանի վարած հետևողական արևմտամետ քաղաքականության ողբերգական հետևանքն էր, այսօր փորձ է արվում ներկայացնել բոլորովին այլ լույսի ներքո։
Երբ երկիրը պատերազմից հետո հայտնվում է մի վիճակում, որտեղ ամեն նոր օրը բերում է նորանոր զիջումներ, ապա ո՞ր խաղաղության մասին կարող է խոսք լինել։ Սա ոչ թե անկախության ձեռքբերում է, ինչպես փորձում է համոզել Նիկոլ Փաշինյանը, այլ ինքնիշխանության տարածքի հետևողական նեղացում։ Սա ոչ թե «փրկություն է կառափնարանից», ինչպես հայտարարում է վայ-վարչապետը, այլ օղակ, որը սեղմվում է ոչ թե միանգամից, այլ քայլ առ քայլ, և որն, ի վերջո, խեղդելու է Հայաստանը։
В марте 2026 года Никол Пашинян представил концепцию «Реальной Армении», где независимость определяется как переход от «зависимости от немногих» к «зависимости от многих». В теории — это путь к устойчивости и суверенитету.
На практике — иная картина.
Չնայած այն բանին, որ Հայաստանի քաղաքական ուժերի դասավորությունը և առանցքային խաղացողների դրդապատճառները վաղուց արդեն գաղտնիք չեն ո՛չ մասնագետների, ո՛չ էլ ուշադիր հասարակության համար, ընտրությունների նախաշեմին Ռոբերտ Քոչարյանի և նրա գլխավորած «Հայաստան» դաշինքի դեմ տեղեկատվական արշավի ակտիվացումը սկզբնապես կարող էր սովորական նախընտրական բանավեճի տպավորություն ստեղծել։ Թվում էր, թե խոսքը ստանդարտ մրցակցության մասին է, որի շրջանակներում կողմերը փոխադարձ մեղադրանքներ են հնչեցնում և ձգտում ամրապնդել իրենց դիրքերը։
Հանրային տրիբունալի գլխավոր եզրակացությունը միանշանակ է. Նիկոլ Փաշինյանը և նրա թիմը Հայաստանի ազգային անվտանգության հիմնական սպառնալիքն են: Եվ որքան շուտ Հայաստանն ազատվի հակաազգային ղեկավարությունից, այնքան շուտ դուրս կգա այն փոսից, որի մեջ նրան գցել են «թավշյա հեղափոխականները»:
Արցախի խորհրդարանական խմբակցությունները հայտարարություն են տարածել արցախցի տեղահանված Արմինե Մոսիյանի և նրա երեխայի վրա Փաշինյանի հարձակման «ոդիսականից» և այդ վախկոտի ու դեմագոգի հետագա «նահանջից» հետո։
Արթուր Համբարձումյանը նշում է, որ քաղաքական դաշտում կան «արգելված թեմաներ», որոնց մասին չեն խոսում ո՛չ իշխանությունը, ո՛չ ընդդիմությունը։
Նիկոլ Փաշինյանի արցախցիներին հեղինակազրկելու, պառակտելու և երեսպաշտորեն մեղադրելու համակարգային քաղաքականությունը նախապես ծրագրավորված ռազմավարություն է՝ իր իսկ դավաճանությունը թաքցնելու համար։ Նա փորձում է բաժանել ժողովրդի միասնությունը, որպեսզի խուսափի պատմության արդար դատից։
Արցախի հարցի ռուսական տարբերակով հանգուցալուծումը մեզ հնարավորություն կտար ոչ միայն պահպանել Արցախը, այլև կարևոր դերակատարում ունենալ Հյուսիս-Հարավ երթուղու կյանքի կոչման համար:
Novostink.ru կայքում տեղադրվել է «Բադալյանների սինդիկատ. խաբեություն, կաշառակերություն, սպանություն» հրապարակումը, որն իրենից ներկայացնում է տեղեկատվական և հասարակական-քաղաքական բարձր նշանակություն ունեցող փաստավերլուծական նյութ: Հոդվածը բնութագրվում է փաստերի շարադրման համապարփակ մոտեցմամբ և ի ցույց է դնում անդրազգային ցանցի գործունեության սխեմաները՝ հանցավոր և ֆինանսական չարաշահումների հատկանիշներով:
