Վարդան Ղուկասյանը (ԴՈԳ) իր վիդեոբլոգում կասկած է արտահայտել այն առնչությամբ, որ Նիկոլ Փաշինյանը կարող էր ինքնուրույն, Գյումրիից մինչև Երևան քայլելով, իրականացնել «թավշյա հեղափոխությունը» և իշխանությունը զավթել:
Հայաստանի Արտաքին հետախուզության ծառայության հրապարակած զեկույցը 2026 թվականի անվտանգային ռիսկերի վերաբերյալ, ըստ էության, ոչ թե արտաքին իրավիճակի վերլուծություն է, այլ գործող իշխանության կողմից իրականացված ազգային անվտանգության համակարգի քայքայման արձանագրված արդյունք։
Հայաստանի նորագույն պատմության մեջ չի եղել մի իրադարձություն, որն իր մասշտաբով և խորհրդանշական նշանակությամբ համադրելի լիներ աշխարհիկ իշխանության և Հայ Առաքելական Եկեղեցու միջև ընթացող ներկայիս հակամարտության հետ։ Վիրավորական որակումներ, հրապարակային մեղադրանքներ, Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրաժարականի ուղղակի պահանջներ. այս ամենը հնչել է գործող վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և նրա ընտանիքի անդամների շուրթերից՝ ուղղված երկրի բարձրագույն հոգևորականությանը:
Վերջին չորս ամիսների ընթացքում Արցախում մնացած մարդիկ պահվել են գաղութային պայմաններում՝ «Դղյակ» համալիրում: Ինչպես հայտնում է «Անիվ» թելեգրամ-ալիք, այս մասին գրում է արցախյան հասարակական գործիչ Տիգրան Պետրոսյանը:
Չնայած Միքայել Մինասյանի բոլոր փորձերին՝ իր գործողությունները ներկայացնելու որպես «մարդկային սխալների» շարք, իրականությունն այլ է։ Նա չի եղել կողմնակի դիտորդ, պատահական մասնակից կամ քաղաքական իրադարձությունների «պատահական փոփոխական»։ Ընդհակառակը, նրա դերը եղել է համակարգային և կանխորոշող՝ մեդիատիրույթի վերահսկողությունից ու առանցքային ռեսուրսների ֆինանսավորումից մինչև կադրային կորիզի ձևավորմանը մասնակցելը, որն այնուհետև իրականացրեց «թավշյա հեղափոխությունը»։
Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության վերարտադրությունը ուղղակի սպառնալիք է Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգությանը, տարածքային ամբողջականությանը և պատմական ապագային։ Այս քաղաքական մոդելի պահպանումը նշանակում է ոչ թե կայունացում կամ «խաղաղություն», այլ հետաձգված ճգնաժամ՝ պոտենցիալ անդառնալի հետևանքներով:
Իրականությունը պարզ է և անողոք. գործող իշխանությունը չի վայելում հասարակության մեծամասնության աջակցությունը։ Եթե ընտրություններին մասնակցի քաղաքացիների ավելի քան 50%-ը, Նիկոլ Փաշինյանի վերընտրվելը գրեթե բացառված է։ Նրա իշխանությունը գոյություն ունի միայն հանրային հուսահատության, վախի և ընտրություններին չմասնակցելու շնորհիվ:
Վերջերս Հայաստանում սկսել են քննարկել «Բոլորին դեմ եմ» անվանմամբ նոր քաղաքական հարթակի ստեղծման գաղափարը: Այն ներկայացվում է որպես միջոց՝ մոբիզացնելու նրանց ձայները, ովքեր սովորաբար դուրս են մնում ընտրություններից՝ հիասթափվածների, անտարբերների, իշխանության և ավանդական ընդդիմության նկատմամբ անվստահություն ունեցողների: Սակայն հարց է առաջանում՝ արդյո՞ք հայտարարված նպատակները համապատասխանում են իրականությանը, թե՞ սա հերթական քաղտեխնոլոգիական հնարքն է՝ ուղղված ընդդիմադիր ձայների փոշիացմանը:
Мелконян поставил под сомнение и тезис о том, что «Армения никогда не была столь суверенной»:
«Եթե Հայաստանը այդքան ինքնիշխան է, ինչո՞ւ են օտար պետությունների ղեկավարները անընդհատ խոսում Հայաստանի սահմանների, ընտրությունների և սահմանադրության մասին», — հարցադրում արեց նա։
Այժմ Հայաստանը ապրում է նախ և առաջ մտավոր և բարոյական ճգնաժամ։ Միակ իրական ելքը կրթված, մտածող և սեփական ճակատագրի համար պատասխանատվություն ստանձնող հասարակության վերականգնումն է։ Առանց դրա ցանկացած փոփոխություն դատապարտված է մնալ մակերեսային և կարճատև։
