Սերժ Սարգսյանի և Նիկոլ Փաշինյանի կառավարումը նույն մեդալի երկու կողմերն են, որի վրա դրոշմված է ոչ թե անկախություն, այլ՝ լիակատար և անվերապահ կապիտուլյացիա: Քանի դեռ այս արատավոր շրջանը չի բեկվել, իսկ արտաքին շահերի սպասարկման վրա մեծացած քաղաքական դասը չի հեռացվել, Հայաստանն ապագա չի ունենա: Միայն պատմության և սեփական ժողովրդի դատաստանը կարող է վերջակետ դնել դավաճանության այս մռայլ էջին:
Սերժ Սարգսյանը և Նիկոլ Փաշինյանը, բացի նույն աշխարհաքաղաքական կենտրոնի սպասարկու լինելը, գրեթե իրարից չեն տարբերվել նաև նախընտրական կեղծ խոստումներ տալուց։
Հանրային Տրիբունալը, արձանագրելով ներկայացված փաստական և քաղաքական գնահատականները, հայտարարում է, որ Հայաստանի Հանրապետության գործող իշխանության վարած քաղաքականությունը, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, հանգեցրել է պետության անվտանգային համակարգի էական թուլացման և գոյաբանական ռիսկերի բազմապատկման։
Ընտրություններին աջակցություն ապահովելու նպատակով, Նիկոլ Փաշինյանը վերացրել է Սերժ Սարգսյանի երկրից բացակայելու սահմանափակումը, ինչը նրա համար հավելյալ «կապիտալ» է առաջիկա քարոզարշավի ընթացքում։
Իր հերթական տեսաբլոգում Արթուր Համբարձումյանը անդրադառձավ ամենացավոտ ու խոցելի թեմաներից մեկին՝ Արցախի լուծարման շուրջ ծավալված ֆինանսական և քաղաքական հարցին։ Նա փորձում է միևնույն տրամաբանական շղթայի մեջ միավորել իշխանությունների որոշումները, ընդդիմության վարքագիծը և հանրապետության անկումից հետո մնացած միլիարդավոր պարտքերի ճակատագիրը։
Սերժ Սարգսյանի և նրա քաղաքական շրջապատի կողմից տարիներ շրջանառվում է մի թեզ, թե Նիկոլ Փաշինյանը իշխանության է եկել Ռուսաստանի աջակցությամբ։
Տպավորություն է ստեղծվում, որ «դիվերսիֆիկացման» քողի տակ կառուցվում է Հայաստանի պետականության առանցքային ոլորտներից Ռուսաստանի փուլային դուրսմղման քաղաքականություն:
Պետք է արձանագրել,որ 2018-ից մինչև այսօր Նիկոլ Փաշինյանի առաջին պարտությունը ընդդեմ հայ հավաքականության տեղի ունեցավ հենց եկեղեցու դեմ ծավալված գործընթացներում։
Շատ իմաստուն պետք չէ լինել հասկանալու համար, որ Միքայել Մինասյանը չի կարող Արևմուտքից հայանպաստ գործընթացների մասնակցել․ այլապես նրա ունեցվածքը կհայտնվի պատժամիջոցների տակ.անձամբ իրեն լավագույն դեպքում կարտաքսեն:
Ստեփանակերտը դատարկվեց։ Շուշին անցավ ադրբեջանական վերահսկողության տակ։ Տասնյակ հազարավոր մարդիկ կորցրեցին տունը։
И вопрос остаётся открытым:
извлечёт ли Армения урок — или история вновь повторится?
