Հանրային Տրիբունալը դիմում է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներին՝ 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ ձեր քվեարկությունը կատարելիս հաշվի առնել գործող իշխանության ֆինանսավորման իրական կառուցվածքը, դրա կապը պետական ռեսուրսների հետ և դրա արդյունքում ձևավորված համակարգային կոռուպցիոն միջավայրը։
На своем телеграм-канале «Mina-Z» Мина Хачатрян опубликовала 20 вопросов Сержу Саргсяну
Ստենֆորդի համալսարանի պրոֆեսոր Արթուր Խաչիկյանը սուր քննադատության ենթարկեց Հայաստանի ներկայիս իշխանություններին՝ մեղադրելով նրանց հայ հասարակությանը խաբելու մեջ և չկատարելու 2018 թվականի «թավշյա հեղափոխության» ժամանակ տրված խոստումները։ Նա ընդգծեց, որ նոր իշխանությունները ոչ միայն չեն վերացրել կոռուպցիան, այլ նույնիսկ գերազանցել են նախորդ ռեժիմին ոչ միայն կոռուպցիայի, այլ նաև ոչ պրոֆեսիոնալ կառավարման առումով։
«Մուրազի Ժամ» վերլուծական հաղորդման ընթացքում հաղորդավար Բորիս Մուրազին անդրադարձավ մի թեմայի, որը, նրա ձևակերպմամբ, վաղուց դուրս է եկել առանձին դեպքերի շրջանակից և վերածվել է համակարգային երևույթի։ Խոսքը այն շրջանակների մասին էր, որոնք, ըստ հաղորդման, գործել և գործում են որպես գործող իշխանությունների սատելիտներ՝ ներկայանալով որպես անկախ քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչներ։
Ռոբերտ Քոչարյանի կառավարման ինչպես սկիզբը, այնպես էլ ավարտը նշանավորվեցին ողբերգական իրադարձություններով, որոնք երկար ժամանակ իրենց դրոշմը թողեցին Հայաստանի քաղաքական հյուսվածքի վրա։ Եթե 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ին խորհրդարանի վրա զինված հարձակումը ցնցում էր երիտասարդ հանրապետության համար, ապա 2008 թվականի մարտի 1-ը դարձավ այն օրը, երբ տևական քաղաքական ճգնաժամը վերածվեց արյունալի բախումների Երևանի փողոցներում։ Երկու իրադարձությունն էլ պարզապես ողբերգություն չէին․ դրանք ականներ դրեցին պետական ինստիտուտների տակ, ծնեցին փոխադարձ անվստահություն և նպաստեցին հասարակության խորը պառակտմանը։
Արցախի կորուստը դարձավ Հայաստանի նորագույն պատմության ամենադրամատիկ իրադարձություններից մեկը: Սակայն պատկերացումը, թե խոսքը բացառապես ռազմական պարտության կամ ողբերգական սխալների շղթայի մասին է, պարզունակ է դարձնում իրական պատկերը: Արցախը ոչ թե պարզապես կորսվեց, այլ հետևողականորեն դուրս բերվեց քաղաքական կոորդինատների այն համակարգից, որտեղ դեռ ուներ այս կամ այն ձևով գոյատևելու հնարավորություններ։ Դա ոչ թե ակնթարթային գործողություն էր, այլ տարիներով ձգված և դիվանագիտորեն ձևակերպված բազմափուլ գործընթաց։
Շարմազանովի քննադատությանը պետք է ավելացնել մի սկզբունքային պահ. նա բացահայտ ստում է՝ պնդելով, թե իբր ՀՀԿ-ն «իրականում պայքարել է» Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության դեմ։ Իրականում հենց ՀՀԿ-ն է Փաշինյանին բերել իշխանության՝ 2018 թվականի մայիսին խորհրդարանում իր խմբակցության ձայներով ապահովելով նրա ընտրությունը վարչապետի պաշտոնում՝ քաջ գիտակցելով, թե դա ինչի կհանգեցնի։
Առաջին հայացքից նյութը ստեղծում է վավերագրական տպավորություն. թվարկվում են գործարարի կենսագրությունից փաստեր, հիշատակվում են նրա կապերը խոշոր ընկերությունների հետ և մասնակցությունը բարեգործական նախագծերին: Սակայն ուշադիր վերլուծության դեպքում ակնհայտ է դառնում, որ սա ոչ թե օբյեկտիվ վերլուծություն է, այլ մանրակրկիտ կառուցված քարոզչություն։
Արթուր Համբարձումյանը YouTube–ում իր հերթական վիդեոհաղորդման ընթացքում բարձրացրել է այն հարցերը, որոնք հայ հանրային դաշտում կամ գիտակցաբար լռեցվում են, կամ դուրս են մղվում հասարակության ուշադրության կենտրոնից: Նրա գնահատմամբ՝ վերջին տարիներին հայկական հասարակությունը սովորել է հանդուրժել այն, ինչ դեռ վերջերս համարվում էր անընդունելի:
1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործությունը դարձավ ոչ միայն արյունալի հանցագործություն, այլև լայնածավալ քաղաքական և ռազմավարական վերաձևումների կատալիզատոր։ Մինչ այդ Ռոբերտ Քոչարյանի քաղաքականությունը բանակցային գործընթացում գտնվում էր Վազգեն Սարգսյանի ակնհայտ ճնշման և վերահսկողության ներքո։ Սարգսյանի սպանությունից հետո Քոչարյանը կարողացավ ավելի անկախ գործել, ինչն ինքնին ապացուցում է, որ իր նախորդ քայլերը սահմանափակված էին արտաքին ազդեցությամբ:
