Նիկոլը պարտության խորհրդանիշն է ու այդպիսին ուզում է դարձնել ՀՀ-ն ու ՀՀ «հպարտ» քաղաքացուն: Իր ու իր կողակցի գլխավոր կարգախոսը «Պարտվելը նորաձև է»-ն է: Այդ պարտությունը, ըստ նրանց, պետք է արձանագրվի բոլոր ոլորտներում: Պարտությունը պետք է ընկալվի որպես կենսակերպ ու բնական:

44-օրյա պատերազմի հանգամանքները ուսումնասիրող խորհրդարանական հանձնաժողովի միակ նպատակն էր՝ ազատել քրեական պատասխանատությունից Նիկոլ Փաշինյանին և տանուլ տված պատերազմի ողջ մեղքը բարդել թուլամորթ գեներալների և արտաքին ուժերի վրա:

Երեկ փաշինյանական ողջ խմբակը՝ պարագլխի գլխավորությամբ, ազնիվ ժողովրդին համոզում էր դեռևս չստորագրված խաղաղության և Ադրբեջանից դեպի Նախիջևան դեռևս չբացված հայ-ամերիկյան ճանապարհի օգուտների ու հմայքների մեջ: Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Դավիթ Խուդաթյանը պատկերավոր կերպով նկարագրում էր, թե ինչպես են Հայաստանի համար բացվելու Ադրբեջանով անցնող ճանապարհները:

ՀՀ նախկին վարչապետ Հրանտ Բագրատյանի կարծիքով՝ Փաշինյանը Վաշինգտոնում երկու վտանգավոր զիջում է արել. 1) Սուվերեն տարածքի հաշվին միջանցք է տրամադրել։ 2) Հայաստանը հրաժարվում է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբից՝ ջնջելով Լեռնային Ղարաբաղի վերականգնման և այնտեղ հայ բնակչության վերադարձի բոլոր հնարավորությունները։

Արմեն Աշոտյանի ներկայացրած քաղաքական ուժն է գլխավոր մեղավորը և պատասխանատուն է այն աղետի, որը Հայաստանի և հայ ժողովրդի գլխին բերեց Նիկոլ Փաշինյանը։

Տիգրան Ուրիխանյանը կարծում է, որ իշխանափոխության միակ բանալին Սերժ Սարգսյանի ունեցած կոմպրոմատներն են Նիկոլ Փաշինյանի դեմ, որոնք ՀՀ երրորդ նախագահը սպառնում էր հրապարակել 2021 թվականի նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ։

Հայ ժողովուրդը հայտնվել է պատմական ու ճակատագրական մի խաչմերուկում, երբ մոռացությունը ներկայացվում է որպես ճանապարհ դեպի ապագա, իսկ ինքնությունից հրաժարումը և պատմության ուրացումը՝ որպես խաղաղության կեղծ պատրանք։

Հարավային Կովկասի՝ գծվող նոր ճարտարապետության մեջ Հայաստանը պատրաստ է լինել սուվերեն Չպետություն։ Սա է ասվել։ Լսողները ֆիքսել են։ Իսկ հայ ժողովրդին ներկայացվում է նոր խոշոր հանրային ծրագիր՝ հայերի գնչուացում։

ՀՀ քննչական կոմիտեն հայտնել է պաշտպանության նախկին փոխնախարար Վահրամ Խորխոռունու սպանության բացահայտման մասին, որը կատարվել էր 1998 թվականի դեկտեմբերի 10-ին:

Տրիբունալը ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին մեղադրում է. ՀՀ Սահմանադրության 4-րդ հոդվածի խախտմամբ՝ Հայաստանի Հանրապետության դատական իշխանությունն իր կամքին ենթարկելով սահմանադրական կարգը տապալելու մեջ։ Հայաստանի քաղաքացիների մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիության խախտման մեջ, որի իրավունքը երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրությամբ։ ՀԱԵ ներքին գործերին միջամտելու մեջ՝ խախտելով ՀՀ Սահմանադրության 17-րդ հոդվածը և «Հայաստանի Հանրապետության և Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու միջև հարաբերությունների մասին» ՀՀ օրենքը։ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին բռնի ուժով հեռացնելու կոչեր հնչեցնելու մեջ, ինչը կարող է հանգեցնել զանգվածային անկարգությունների և բախումների։