«ԹԱՎՇՅԱ ՀԱՋՈՂՈՒԹՅԱՆ» ՄՈԴԵԼԸ. ԻՆՉՊԵՍ ԵՆ ԱՃԵԼ ԱՐՄԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ԵԿԱՄՈՒՏՆԵՐԸ ԵՎ ԻՆՉ Է ԿԱՏԱՐՎԵԼ ԱՅՆ ՈԼՈՐՏՈՒՄ, ՈՐԻ ՀԱՄԱՐ ՆԱ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ ԷՐ

Ինչպես գրում է «Ժողովուրդ» օրաթերթը, Հայաստանի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանի հայտարարագրերը հնարավորություն են տալիս հետևել ոչ միայն նրա քաղաքական կարիերային 2018 թվականի իրադարձություններից հետո, այլև նրա գույքային վիճակի աստիճանական փոփոխությանը։ Ինքնին այս հանգամանքը դժվար թե առանձնահատուկ ուշադրության արժանանար, եթե խոսքը մշակույթի, սպորտի կամ զբոսաշրջության ոլորտների համար պատասխանատու պաշտոնյայի մասին լիներ։ Սակայն Արմեն Գրիգորյանը Նիկոլ Փաշինյանի իշխանավարման գրեթե ողջ ընթացքում զբաղեցնում է Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնը՝ պետական կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի, որի առաքելությունն է ապահովել երկրի անվտանգությունը, գնահատել սպառնալիքները և մասնակցել ռազմավարական որոշումների մշակմանը։

Հետևաբար հրապարակված տվյալները հետաքրքիր են ոչ միայն որպես բնակարանի, ավտոմեքենայի ձեռքբերման կամ դրամական միջոցների կուտակման պատմություն։ Դրանք հնարավորություն են տալիս համադրել վերջին յոթ տարիների երկու զուգահեռ ընթացք։ Առաջինը նոր իշխանության ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչներից մեկի եկամուտների և ունեցվածքի փոփոխության դինամիկան է։ Երկրորդը՝ նույն ժամանակահատվածում Հայաստանի ազգային անվտանգության վիճակը։

Հիշենք 2018 թվականի մթնոլորտը։ Հեղափոխության հիմնական կարգախոսներից մեկը պաշտոնյաների արտոնությունների դեմ պայքարն ու նոր քաղաքական էլիտայի ձևավորումն էր, որը պետք է նախորդից տարբերվեր ոչ միայն իր ծագմամբ, այլև պետական կառավարման սկզբունքներով։ Նոր թիմի բազմաթիվ ներկայացուցիչներ իշխանության եկան հասարակական հատվածից, լրագրությունից և հասարակական կազմակերպություններից։ Նրանցից մեկը նաև Արմեն Գրիգորյանն էր։

Համաձայն հայտարարագրի՝ Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում նշանակվելու պահին նա չուներ ո՛չ բնակարան, ո՛չ ավտոմեքենա։ Նրա սեփականության մեջ չկային հողամասեր, տներ կամ այլ անշարժ գույք։ Ակտիվների թվում նշված էին միայն 5 մլն դրամը, 3500 եվրո դրամական միջոցները, ինչպես նաև վարկային պարտավորությունները։ Տարեկան եկամուտը կազմել էր 14 մլն 409 հազար դրամ, որից 14 մլն 105 հազար դրամը աշխատավարձն էր։

Սակայն արդեն հաջորդ տարի գույքային պատկերը սկսեց փոխվել։ Հայտարարագրում հայտնվեց առաջին ավտոմեքենան՝ 2005 թվականի արտադրության Lexus-ը, որը ձեռք էր բերվել 2019 թվականի հունվարին։

Ավելի զգալի փոփոխություններ տեղի ունեցան 2020 թվականին։ Հենց այդ ժամանակ Արմեն Գրիգորյանը ձեռք բերեց բնակարան Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Անշարժ գույքը ձևակերպվել էր կնոջ հետ համատեղ սեփականության իրավունքով։ Այսպիսով, իշխանության մեջ գտնվելու երկրորդ տարվա ավարտին նրա հայտարարագրում արդեն առկա էին թե՛ սեփական բնակարանը, թե՛ ավտոմեքենան։

Հետագա զարգացումները վկայում են Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի ընտանիքի նյութական վիճակի կայուն բարելավման մասին։

2021 թվականին նրա ընդհանուր եկամուտը արդեն կազմել էր 28,5 մլն դրամ։ Դրանցից ավելի քան 22 մլն դրամը աշխատավարձն էր, իսկ ևս ավելի քան 6 մլն դրամը ստացվել էր որպես այլ եկամուտ՝ Պետական եկամուտների կոմիտեից։

2022 թվականին նրա ընդհանուր եկամուտը կազմել է 27,4 մլն դրամ։ Նրա սեփականության մեջ շարունակում էին մնալ Արաբկիրի բնակարանն ու Lexus ավտոմեքենան։ Բանկային հաշիվների մնացորդները դրական դինամիկա էին ցուցադրում, իսկ հիփոթեքային վարկը աստիճանաբար նվազում էր։

Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում 2023 թվականը։ Հենց այդ ժամանակ տեղի ունեցավ ավտոմեքենայի փոփոխությունը։ Հին Lexus-ը վաճառվեց 7 մլն 350 հազար դրամով, որից հետո ձեռք բերվեց 2020 թվականի արտադրության Toyota ավտոմեքենա՝ 11 մլն 500 հազար դրամ կամ մոտ 30 հազար ԱՄՆ դոլար արժողությամբ։ Նույն տարում ընդհանուր եկամուտը հասավ 32 մլն 816 հազար դրամի։ Աշխատավարձից և Պետական եկամուտների կոմիտեի վճարումներից բացի, հայտարարագրում նշված էր նաև «Ամերիաբանկից» ստացված վարկը։

Վերջապես, 2025 թվականի հայտարարագրում արձանագրված են Արմեն Գրիգորյանի իշխանավարման ողջ ժամանակահատվածի ամենաբարձր ցուցանիշները։ Նրա ընդհանուր եկամուտը կազմել է 36 մլն 542 հազար դրամ։ Միայն վարչապետի աշխատակազմից ստացած աշխատավարձը գերազանցել է 31 մլն դրամը։ Եվս ավելի քան 5,5 մլն դրամ կազմել են այլ եկամուտները, որոնք ստացվել են Պետական եկամուտների կոմիտեի միջոցով։

Վերջապես, 2025 թվականի հայտարարագրում արձանագրված են Արմեն Գրիգորյանի իշխանավարման ողջ ժամանակահատվածի ամենաբարձր ցուցանիշները։ Նրա ընդհանուր եկամուտը կազմել է 36 մլն 542 հազար դրամ։ Միայն վարչապետի աշխատակազմից ստացած աշխատավարձը գերազանցել է 31 մլն դրամը։ Եվս ավելի քան 5,5 մլն դրամ կազմել են այլ եկամուտները, որոնք ստացվել են Պետական եկամուտների կոմիտեի միջոցով։

Ոչ պակաս ցուցադրական է բանկային հաշիվների դինամիկան։ Եթե 2025 թվականի սկզբին դրանցում առկա էր մոտ 1,8 մլն դրամ, ապա տարվա վերջում այդ գումարը հասել է 7 մլն 797 հազար դրամի։ Ընդամենը մեկ տարվա ընթացքում դրամական միջոցների ծավալն աճել է ավելի քան չորս անգամ։

Միաժամանակ շարունակվել է հիփոթեքային վարկի մարումը։ Եթե մի քանի տարի առաջ հիմնական պարտքի մնացորդը գերազանցում էր 47 մլն դրամը, ապա 2025 թվականի վերջում այն կրճատվել էր մինչև 44 մլն 349 հազար դրամ։ Միայն վերջին տարվա ընթացքում վարկի սպասարկման և մարման համար ուղղվել է ավելի քան 8,6 մլն դրամ։

Առանձին ուշադրության է արժանի նաև ընտանիքի ընդհանուր ֆինանսական վիճակը։ Արմեն Գրիգորյանի կինը՝ Մանե Մինասյանը, ըստ հայտարարագրի, նույնպես Արաբկիրի բնակարանի համասեփականատեր է։ 2025 թվականին նա ստացել է 8 մլն 349 հազար դրամ եկամուտ, որի հիմնական մասը կազմել է World Vision Armenia կազմակերպության կողմից վճարված աշխատավարձը։ Արդյունքում ընտանիքի համախառն տարեկան եկամուտը հասել է գրեթե 45 մլն դրամի։

Առաջին հայացքից մեր առջև բարձրաստիճան պետական ծառայողի կարիերայի առաջընթացի միանգամայն բնորոշ պատմություն է։ Սակայն Արմեն Գրիգորյանի զբաղեցրած պաշտոնի առանձնահատկությունն անխուսափելիորեն ստիպում է այս թվերը դիտարկել ավելի լայն համատեքստում։

Ցանկացած երկրում պետական պաշտոնյայի գործունեության արդյունավետությունը սովորաբար գնահատվում է այն ոլորտի արդյունքներով, որի համար նա պատասխանատու է։ Առավել ևս, երբ խոսքը վերաբերում է ազգային անվտանգության, պետության տարածքային ամբողջականության և արտաքին սպառնալիքների հետ առնչվող պաշտոնների։

Именно на период пребывания Армена Григоряна в должности секретаря Совета безопасности пришлись война 2020 года, последующая утрата Арцаха, радикальное изменение военно-политического баланса в регионе, многочисленные пограничные кризисы и фактический демонтаж прежней системы безопасности Армении.

Այս իրադարձությունների պատճառները կարելի է տարբեր կերպ մեկնաբանել՝ պատասխանատվությունը վերագրելով արտաքին գործոններին, միջազգային իրավիճակին կամ նախկին իշխանությունների սխալներին։ Սակայն անհնար է ժխտել մեկ չափազանց կարևոր հանգամանք. վերջին յոթ տարիների ընթացքում ազգային անվտանգության ոլորտում իրավիճակը ոչ միայն ամրապնդման նշաններ չի ցուցաբերել, այլև Հայաստանը շարունակաբար բախվել է նոր մարտահրավերների, նոր սպառնալիքների և նոր կորուստների։

Հենց այստեղ է ի հայտ գալիս Արմեն Գրիգորյանի գործունեության արդյունքների և նրա՝ Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում ստացած աշխատավարձի աճի միջև բավական ուշագրավ փոխկապակցվածությունը։ Մինչ ազգային անվտանգության ցուցանիշները հետևողականորեն վատթարանում էին, այս ուղղության համար պատասխանատու առանցքային պաշտոնյաներից մեկի անձնական բարեկեցության ցուցանիշները նույնքան հետևողականորեն բարելավվում էին։

Այս հանգամանքի վրա է ուշադրություն հրավիրում «Հանրային տրիբունալը»։ Առավել ևս, երբ խոսքը վերաբերում է մի անձի, որը շարունակում է մնալ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության ամենաազդեցիկ և ամենաերկարակյաց ներկայացուցիչներից մեկը՝ պահպանելով իր պաշտոնը՝ չնայած վերջին տարիներին տեղի ունեցած բոլոր ցնցումներին։

Յոթ տարվա ընթացքում Արմեն Գրիգորյանը անցել է բնակարան և ավտոմեքենա չունեցող պաշտոնյայից մինչև գործող իշխանության առավել ապահովված ներկայացուցիչներից մեկը ճանապարհ ՝ բազմապատկված եկամուտներով և ընտանիքի կայուն ֆինանսական վիճակով։ Նույն ժամանակահատվածում Հայաստանի ազգային անվտանգության համակարգն անցել է անկախության ողջ պատմության ամենածանր ճգնաժամի միջով։ Այս երկու տենդեցների համընկնումը լրացուցիչ մեկնաբանությունների կարիք չունի։ Այն ինքնին բավական խոսուն է։