ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԲՌՆԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ․ ՀԵՏԱՊՆՆԴՈՒՄՆԵՐԸ՝ «ԿՐՃԱՏՄԱՆ» ՔՈՂԻ ՏԱԿ

Ժողովրդավարության մասին ամենաբարձր խոսքերն առավել կասկածելի են հնչում այն ժամանակ, երբ դրանց հեղինակները չեն հանդուրժում նույնիսկ ամենափոքր անհամաձայնությունը։ Այսօր հանրային ուշադրության կենտրոնում հայտնված դեպքը՝ փաստաբան Տաթևիկ Սողոյանի մոր աշխատանքից ազատումը, հենց այդպիսի պատմություններից է։ Առաջին հայացքից ամեն ինչ օրինական է․ հերթական «հաստիքային կրճատում», հերթական վարչական որոշում, հերթական պաշտոնական պարզաբանում։ Սակայն երբ իրադարձությունների հաջորդականությունը դիտարկում ենք ամբողջական պատկերով, հարցերն ավելի շատ են, քան պատասխանները։

Ըստ հրապարակված տեղեկությունների՝ Տաթևիկ Սողոյանը, որը հրապարակային բանավեճի մեջ էր մտել Նիկոլ Փաշինյանի հետ, կարճ ժամանակ անց տեղեկացրել է, որ իր մայրը զրկվել է աշխատանքից։ Խոսքը պատահական աշխատակցի մասին չէ։ Տասնամյակներ շարունակ համակարգում աշխատած, մասնագիտական գործունեության ընթացքում որևէ նկատողություն չունեցած բժշկի մասին է, որը 21 տարի ղեկավարել է Երևանի պոլիկլինիկաներից մեկի կանանց խորհրդատվական բաժանմունքը։ Պաշտոնական հիմնավորումը՝ հաստիքի կրճատում։

Սակայն այստեղ սկսվում են տարօրինակությունները։ Բաժանմունքը պահպանվում է, նրա գործառույթները պահպանվում են, ծառայությունը շարունակում է աշխատել, սակայն վերացվում է միայն ղեկավարի պաշտոնը։ Ստացվում է՝ պետությունը միջոցներ ունի ամբողջ կառույցը պահպանելու համար, բայց չունի միջոցներ դրա ղեկավարի աշխատավարձը վճարելու համար։ Ավելին՝ այս ամենը տեղի է ունենում այն պայմաններում, երբ պետական բյուջեից միլիարդավոր դրամներ են ծախսվում տոնակատարությունների, համերգների, փառատոնների և իշխանական շքեղ միջոցառումների վրա։ Այս իրավիճակում ֆինանսական դժվարությունների մասին հղումները առնվազն անհամոզիչ են թվում։

Բայց խնդիրը նույնիսկ այս կոնկրետ պաշտոնանկությունը չէ։ Խնդիրը շատ ավելի խորն է։ Խնդիրն այն մթնոլորտն է, որը վերջին տարիներին ձևավորվել է Հայաստանում։ Մթնոլորտ, որտեղ իշխանության հասցեին հնչող ցանկացած քննադատություն ընկալվում է ոչ թե որպես ժողովրդավարական գործընթացի բնական բաղադրիչ, այլ որպես թշնամական գործողություն։ Մթնոլորտ, որտեղ ընդդիմախոսների նկատմամբ ճնշումները դուրս են եկել քաղաքական և իրավական դաշտի սահմաններից և ավելի ու ավելի հաճախ դիպչում են նրանց ընտանիքներին, աշխատանքին և մասնագիտական գործունեությանը։

«Թավշյա հեղափոխության» առանցքային խոստումներից էին ժողովրդավարությունը, իրավունքի գերակայությունը և ազատ արտահայտվելու իրավունքը։ Սակայն նման պատմությունները բոլորովին այլ պատկեր են ձևավորում։ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարած պետության հակառակ կողմում ավելի ու ավելի հաճախ են ի հայտ գալիս այնպիսի երևույթներ, որոնցից նույնիսկ ժողովրդավարության հոտ չի գալիս: