ԿԱ՛Մ ՓԱՇԻՆՅԱՆԸ, ԿԱ՛Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ․ ԵՐՐՈՐԴ ՏԱՐԲԵՐԱԿ ՉԿԱ
Հայաստանում հիմա եկել է այն ժամանակը, երբ նույնիսկ ամենահուսահատ ցինիկները չեն կարող ձևացնել, թե ոչինչ չի կատարվում։ Իսկ կատարվում է այն, որ այսքան արհավիրքներ տեսած երկիրը հայտնվել է մի մարդու ձեռքում, ում համար ընդդիմախոսների դեմ պայքարը ոչ թե պետությունն ամրապնդելու, այլ սեփական վախկոտությունը թաքցնելու միջոց է։ Այդ մարդու մեթոդը պարզ է՝ մեկ առ մեկ, «կոռուպցիայի դեմ սրբազան պայքարի» քողի տակ, հետևողականորեն ոչնչացնել բոլոր նրանց, ովքեր կարող են նրան հիշեցնել ամենակարևորի՝ դավաճանված Արցախի մասին։
Началось всё с диалога, который 24 августа в Национальном собрании случился между премьер-министром и депутатом Левоном Кочаряном. Депутат, устав от лицемерного договорняка «общаться цивилизованно», задал вопрос, который уже давно висит в воздухе: почему этот подлый предатель, по чьей вине пал Арцах, погибли тысячи наших ребят и сотни тысяч стали беженцами, до сих пор сидит в премьерском кресле? И что же мы слышим в ответ? Пашинян, в лучших традициях собственного шарлатанства переводит стрелки: а почему у вас, Кочарянов, столько миллионов? Он говорит, что «миллионы» должны быть возвращены, и повторяет как заклинание: «Третьего не дано! Вариантов нет!». Это как если бы человек, поджёгший дом, начал бы спрашивать у соседей, откуда у них такие дорогие ковры.
Սակայն պարոն Փաշինյանն ավելի հեռուն գնաց։ Հաջորդ իսկ առավոտյան՝ օգոստոսի 25-ին, դիմակավորված մարդիկ ներխուժում են Լևոն Քոչարյանի տուն։ Նրա հորը՝ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին, և եղբորը՝ Սեդրակ Քոչարյանին, տանում են Հակակոռուպցիոն կոմիտե։ Խուզարկություններ՝ տասնյակ հասցեներում։ Պատահականությո՞ւն։ Ո՛չ, սա համակարգ է։ Սա հենց այն «բաժանի՛ր և տիրի՛ր»-ն է, միայն թե այն մարդու կատարմամբ, որը վախենում է ճշմարտությունից։
Եվ այստեղ անհնար է չհիշել Գագիկ Ծառուկյանին։ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության ղեկավար օլիգարխին, որին բոլորովին վերջերս հետևողականորեն զրկեցին ազատությունից և ունեցվածքից։ Անշարժ գույքի 75 օբյեկտ, տասնյակ մեքենաներ, ամբողջական ձեռնարկություններ, նույնիսկ էկզոտիկ կենդանիներով կենդանաբանական այգի՝ ամեն ինչ անցավ պետության ձեռքը։ Այն ժամանակ նույնպես խոսում էին կոռուպցիայի մասին։ Բայց բոլոր նրանք, ովքեր գոնե մի փոքր հասկանում են Հայաստանի քաղաքականությունից, հասկանում էին՝ Ծառուկյանը վճարեց, որովհետև Փաշինյանի իշխանության համար դարձավ սպառնալիք։ Հիմա հերթը Քոչարյաններինն է։
Ինչի՞ համար է Փաշինյանին պետք այս վակխանալիան։ Պատասխանը մակերեսին է։ Նրան ամեն գնով պետք է խլացնել նրանց ձայնը, ովքեր խոսում են Արցախի, Տիգրանաշենի հնարավոր հանձնելու և առկա ռիսկերի մասին։ Նա փորձում է ծխածածկույթ ստեղծել, որպեսզի մենք քննարկենք Ծառուկյանի բիզնեսն ու Քոչարյանների ակտիվները՝ փոխանակ հարցնելու․ ո՞վ հանձնեց հայկական հողերը։ Ո՞վ մեր բանակը վերածեց ծաղրուծանակի առարկայի։ Ո՞վ թույլ տվեց թշնամուն օկուպացնել մեր պատմական տարածքները։ Պատասխանը մեկն է։ Եվ նրա ազգանունը՝ Փաշինյան։
Ճակատագրի հեգնանքն այն է, որ օլիգարխների դեմ պայքարի կարգախոսներով իշխանության եկած մարդն այսօր օգտագործում է նույն մեթոդները, ինչ իր նախորդները՝ միայն հարյուր անգամ ավելի ցինիկ ձևով։ Նա ընդդիմախոսներին բանտարկում է ոչ թե իշխանությունը մաքրելու, այլ հրապարակային խայտառակության համար վրեժ լուծելու և միաժամանակ նրանց բերանը փակելու նպատակով, ովքեր համարձակվում են հիշեցնել ազգային աղետի մասին։ Արցախի մասին հարցին պատասխանելու համար նա փաստարկներ չունի։ Ունի միայն ձեռնաշղթաներ և խուզարկության օրդեր։
Բայց ահա թե ինչն է մտահոգում։ Այս համակարգված մաքրման ֆոնին ամբողջ ընդդիմությունը անգործության է մատնված՝ չտեսնելով ընդհանուր թշնամուն։ Իսկ թշնամին ընդհանուր է, և նրա մեթոդը պարզ է՝ մեկ առ մեկ ոչնչացնել բոլոր նրանց, ովքեր հավատարիմ չեն իրեն։ Սկզբում Ծառուկյանը, հիմա՝ Քոչարյանները, վաղը՝ հաջորդը։ Եվ քանի դեռ յուրաքանչյուր քաղաքական ուժ նստելու է իր «բնում» ու հույս է փայփայելու, թե իրեն չեն դիպչի, նա բոլորին էլ կդիպչի։
Այսօր Հայաստանին պետք չէ ո՛չ բարեփոխում, ո՛չ նախարարների վերադասավորում, ո՛չ խորհրդարանական հանձնաժողովների նախագահների ընտրություն, ո՛չ ցուցանակների փոփոխություն։ Հայաստանին անհրաժեշտ է Նիկոլ Փաշինյան անունով քաղցկեղային ուռուցքի հեռացման անհապաղ վիրահատություն։ Եվ որքան երկար սպասենք, այնքան ավելի դժվար կլինի այն իրականացնել։ Որովհետև մետաստազներն արդեն տարածվել են։ Եվ դրանք սպանում են երկիրը։ Կա՛մ Փաշինյանը կսպանի Հայաստանը, կա՛մ Հայաստանը պետք է ոտքի կանգնի և դավաճանին մատնանշի նրա արժանի տեղը․ երրորդը տրված չէ, երկիրը փրկելու այլ տարբերակ չկա՛։
