«Անկախություն» Փաշինյանի բանաձևով. ինքնիշխանությո՞ւն, թե՞ արգելքների նոր համակարգ
«Армянское время» թելեգրամյան ալիքը գրում է․
2026 թվականի մարտին Նիկոլ Փաշինյան-ը ներկայացրեց «Իրական Հայաստան» հայեցակարգը, որի շրջանակներում անկախությունը սահմանվում է որպես անցում «կախվածություն քչերից» վիճակից դեպի «կախվածություն շատերից »։ Տեսական հարթության վրա այն ներկայացվում է իբրև կայունության և ինքնիշխանության ուղի։ Սակայն գործնականում պատկերը այլ է
Հայաստանի իշխանությունների մեկնաբանությամբ«ընդլայնված անկախությունը» վերափոխվում է սահմանափակումների մի համակարգի, որտեղ թեմաները, բառապաշարը և խորհրդանիշները, որոնք կարող են դժգոհություն առաջացնել Ադրբեջանում կամ Թուրքիայում, փաստացի դուրս են մղվում հանրային դիսկուրսից։
- Արցախ-ի հիշատակումը դառնում է արգելված թեմա,
- ռազմագերիների և վերադարձի թեման մարգինալացվում է,
- պատմական օրակարգը որակվում է որպես «սադրիչ»,
- Սփյուռքը մեկուսացվում է։
Միևնույն ժամանակ Բաքվի հռետորաբանությունն ու պահանջները համարժեք արձագանքի չեն արժանանում։
Նույնիսկ խորհրդանիշներն են ենթարկվում վերաիմաստավորման․ Արարատ լեռան կերպարը աստիճանաբար դուրս է մղվում պաշտոնական և ինստիտուցիոնալ տարածքներից
Հայտարարված «շատերից կախվածությունը» իրականում առավել ու առավել հիշեցնում է երկու թշնամական կենտրոնների պահանջներին անվերապահ հարմարվելու քաղաքականություն։
Եվ սա արդեն ոչ թե դիվերսիֆիկացիա է, այլ արտաքին ճնշման պայմաններում ազգային ինքնիշխանության հետևողական ապամոնտաժում։
