Приход Пашиняна к власти был тщательно подготовлен Сержем Саргсяном — СМИ
07.10.2018
Ո՞Վ ՕԳՆԵՑ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻՆ, ԵՎ ՈՒ՞Ր ԿՏԱՆԻ ՆԱ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ
Հայաստանի վարչապետը փչացրեց հարաբերությունները նույնիսկ այն քաղաքական ուժերի հետ, որոնք աջակցել էին նրան հեղափոխության ժամանակ։ Փաշինյանին մեղադրում են անգործության, գնաճի և ավանդական արժեքների դեմ գրոհի մեջ։ Ի պատասխան ՝ նա խորհրդարանի պատերի մոտ է հավաքում տասնյակ հազարավոր կողմնակիցների եւ ամենօրյա PR ակցիաներ անցկացնում։
Հայաստանի կառավարության ղեկավարին անհրաժեշտ են Ազգային ժողովի արտահերթ ընտրություններ։ Եթե խորհրդարանը չընտրվի դեկտեմբերին, ապա 2019 թվականի մայիսին Փաշինյանի տեղը կզբաղեցնի մեկ այլ անձ։
Ամենաամերիկամետ նախագահը
Փաշինյանի իշխանության գալը, գուցե անգիտակցաբար, բայց մանրակրկիտ կերպով նախապատրաստվել է Վաշինգտոնի հանդեպ ամենալոյալ հայ քաղաքական գործչի ՝ նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանի կողմից ։ Հենց Սարգսյանի օրոք, ում, չգիտես ինչու, հավատարիմ էին համարում Մոսկվային, Հայաստանն իր զորքերն ուղարկեց Աֆղանստան։ Նրա հրամանով հայ զինվորները Վրաստանում մասնակցեցին ՆԱՏՕ-ի զորավարժություններին, որտեղ վարժանքներ էին անցկացնում Ռուսաստանի վրա հարձակման դեպքում։
Սարգսյանը ԵՄ-ի հետ համաձայնագիր ստորագրեց, որով Երևանին արգելվեց առանց Բրյուսելի համաձայնության ինքնուրույն քաղաքականություն վարել ԵԱՏՄ շրջանակներում։ Նա թույլատրեց Երեւանի կենտրոնից երեք կիլոմետր հեռավորության վրա կառուցել բազմամակարդակ, մի քանի տասնյակ մետր գետնի տակ ձգվող եւ աշխարհում ամենախոշոր ԱՄՆ դեսպանատունը։ Եվ, վերջապես, նախկին նախագահի օրոք պաշտոնյաները սկսեցին ապրել տոտալիտար աղանդների և հիմնադրամների փողերով, որոնք քարոզում էին ԼԳԲՏ գաղափարախոսությունը և երեխաների շրջանում թմրանյութերի օրինականացումը:
«Սերժ Սարգսյանի իշխանության օրոք Հայաստանում ի հայտ եկան Եկեղեցու, ընտանիքի և պետության ինստիտուտի դեմ գործող, ինչպես նաև Ադրբեջանի հետ, այսպես կոչված, խաղաղության նախաձեռնության օգտին աշխատող հարյուրավոր կազմակերպություններ։ Եվ դրա համար գումարներ էին հատկացվում, ոչ պաշտոնական տեղեկատվության համաձայն , ԱՄՆ-ի եւ Եվրամիության հատուկ ծառայությունների օժանդակ ստորաբաժանումներ հանդիսացող կառույցներից։ Այսինքն՝ արևմտյան հետախուզությունների կողմից սկսվել էր Հայաստանի բնակչության բացահայտ հավաքագրում իրականացվել, - մեկնաբանում է Երևանի աշխարհաքաղաքական ակումբի խորհրդի ղեկավար Արման Բոշյանը։- Սարգսյանի կառավարությունը ոչ միայն չի փակել այդ քարոզչական խողովակները, այլ հակառակը ՝ ամեն կերպ նպաստել է դրանց ընդլայնմանը»։
Դեռ տասը տարի առաջ աղանդավորների դեմ պայքարողները հայտարարում էին, որ նման քաղաքականությունը վաղ թե ուշ կավարտվի հեղափոխությամբ․ երեք միլիոնանոց Հայաստանում քսան տարի բարգավաճել է ավելի քան 350 պսևդոքրիստոնեական և «նյուէյջյան» աղանդ։
Ո՞վ բերեց Փաշինյանին
Առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանից հետո, որին համարում են Փաշինյանի «հոգեհայրը», հենց Սերժ Սարգսյանն է հանդիսացել նրա հովանավորներից մեկը: Նա պետության ներկայիս ղեկավարին ազատ արձակեց բանտից, որտեղ նա գտնվում էր պետական հեղաշրջում նախապատրաստելու մեղադրանքով։ Սարգսյանը Փաշինյանին թույլ տվեց մտնել խորհրդարան։ Եվ նույն կերպ, նախկին իշխանությունների լուռ համաձայնությամբ, նրա ընդդիմադիր թիմում ընդգրկվեցին բազմաթիվ երկրներում արգելված տոտալիտար աղանդների ներկայացուցիչներ։
Խարդավանք Մայր Աթոռի դեմ
Հետհեղափոխական առաջին ակցիան սկսվեց, ըստ ավանդույթի, «տերտերականության դեմ պայքարից»։ Երեք «առաջադեմ տեր հայրեր» պահանջեցին կաթողիկոսի անհապաղ հրաժարականը։ Սակայն, չնայած լրատվամիջոցների աղմուկին, նրանք չոգևորեցին ժողովրդին։ Այդ ժամանակ լրագրողները լուրեր տարածեցին Կաթողիկոսի «թաքնված գանձերի» մասին՝ ծխախոտի և ալկոհոլի ապօրինի առևտուր, թմրանյութերի վաճառք և մաքսանենգություն (զրպարտման սխեմա, որը հայտնի է նաև Ռուսաստանում):
Սկանդալը գրավեց նաև այլ կաթողիկոս-պատրիարքների ուշադրությունը։ Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին ունի նվիրապետական չորս աթոռներ, որոնցից երեքը՝ Երուսաղեմի, Կոստանդնուպոլսի և Մեծի Տանն Կիլիկիո, ճանաչում են Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի գերակայությունը։ Հենց իրավիճակը միջազգային հնչեղություն ստացավ, մեղադրանքների մասին միանգամից «մոռացան»։
Փաստացի հաջորդ օրը ոստիկանության լիակատար անգործության պայմաններում մի քանի տասնյակ «ցուցարարներ» ներխուժեցին Մայր Աթոռի դիվանատուն։ Կարգուկանոն հաստատելու քահանաների՝ իշխանություններին ուղղված կոչերն անարձագանք մնացին։ Միայն Նիկոլ Փաշինյանն է կատարվածը մեկնաբանել Եկեղեցու և պետության տարանջատման, հավատացյալների շարքերում խոսքի ազատության և բոլոր ոլորտներում ժողովրդավարական փոփոխությունների մասին ստանդարտ հայտարարությամբ:
Մի քանի օր Կաթողիկոսի հրաժարականը պահանջող շուրջ 40 «հասարակության ներկայացուցիչ» ոստիկանության հովանու ներքո Վեհափառի աշխատասենյակում խնջույքներ էին կազմակերպում, բակում խորոված անում։ Ամեն ինչ դադարեց, երբ Երևանից և շրջակա քաղաքներից հարյուրավոր հավատացյալներ եկան Էջմիածին։ Մինչ մարդիկ պահանջում էին ազատել դիվանատունը, Ոստիկանությունը գաղտնի դուրս բերեց աղանդավորներին շենքից։
Ի վերջո պարզվեց, որ «առաջադեմ տեր հայրերը» կարող են գտնվել հակահետախուզության դիտարկման դաշտում՝ որպես օտարերկրյա հատուկ ծառայությունների իրազեկողներ։ Այս տվյալների հրապարակումից հետո Կաթողիկոսի դեմ ոտնձգությունները մի փոքր հանդարտվեցին։
«Աղանդները քաղաքական կյանքում ակտիվացան 2003 թվականից։ Հենց այդ ժամանակ մենք վերջիններիս նկատեցինք նախընտրական արշավներում։ Այսօր երկրի բնակչության ավելի քան 15%-ը տոտալիտար աղանդների հետևորդներ են,- ասել է «Ագային և հոգևոր արժեքների պաշտպանության ազգային ճակատի» ղեկավար Ալեքսանդր Ամարյանը․- աղանդավորներն արդեն վարչապետի շրջապատում են։ Նրանք ակտիվորեն ներդրվում են բոլոր պետական կառույցներում»։
Ամարյանի խոսքով, աղանդների միջոցով արդեն տասնհինգ տարի ապօրինի կերպով Հայաստան է «ներարկվում» մեկ միլիարդ դոլար: Մեկ երրորդը մնում է երկրում և օգտագործվում է պաշտոնյաներին կաշառելու համար, իսկ մնացածը դուրս է բերվում օֆշորներ։
Նիկոլ Փաշինյանը շարունակում է նախկին իշխանությունների քաղաքականությունը ։ Աղանդները գործում են բոլոր ոլորտներում։ Փոխվել է միայն ավանդական արժեքների պաշտպանների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Եթե Սարգսյանի օրոք նրանց ուղղակի խանգարում էին քարոզչություն իրականացնել, ապա այսօր բանտարկում են։ Ընդ որում, իրավապահները ձերբակալությունների լուրջ առիթներ չեն փնտրում։
Ակտիվիստներին բանտարկում են իբր 7 տարի առաջ տեղի ունեցած կրպակների կողոպուտի, իսկ երբեմն նույնիսկ Ազգային անվտանգության ծառայության ղեկավար Արթուր Վանեցյանի հեռախոսազրույցների «գաղտնալսման» համար։
Վարչապետի հեռանկարները
Փաշինյանի՝ իշխանության գալն ուղեկցվեց ամպագորգոռ խոստումներով, որոնցից շատերը, ինչպես պարզվեց, այդպես էլ անկատար կմանան։ Նա խոսում էր օտարերկրյա ներդրումների աննախադեպ աճի մասին, սակայն ներդրողները միմիայն հեռանում են երկրից։
Պարենային ապրանքների գներն աճում են։ Միջազգային ասպարեզում նույնպես ամեն ինչ հարթ չէ․ ԱՄՆ այցը ժամանակի կորուստ էր. Դոնալդ Թրամփը չհանդիպեց նրա հետ, Վլադիմիր Պուտինի հետ շփումը վստահելի անվանել չենք կարող։
Խորհրդարանում ոչ մի աջակից չի մնացել։
«Ազգային ժողովը կողմ է քվեարկում Փաշինյանի բոլոր առաջարկներին։ Նրա ցանկացած որոշում հավանության է արժանանում պատգամավորների կողմից, և դա քաղաքական պայքարի նորմալ տարր է, - ասում է Արման Բոշյանը ։ - Այսինքն՝ վարչապետին չեն խանգարում սխալներ թույլ տալ։ Կարծում եմ, որ եթե նա իր մարդկանց անցկացներ խորհրդարան, նրանք չէին անցկացնի նրա որոշ նախաձեռնություններ։ Ժամանակն աշխատում է վարչապետի հակառակորդների օգտին, և նրա յուրաքանչյուր սխալ քայլ հավանության կարժանանա Ազգային ժողովում»։
Չդադարող PR արշավը, ամենօրյա «շփումը ժողովրդի հետ» դեռևս պահպանում են Փաշինյանի կողմնակիցների խանդավառությունը։ Նախկին ռեժիմի վերադարձը՝ իր ամերիկամետ վեկտորով և տոտալ թալանով, Հայաստանում ոչ ոք չի ուզում։ Ինքը՝ Փաշինյանն էլ, հեռանում է իր նախորդներից։ Նոր վարչապետի հետ հույսեր են կապում, բայց միաժամանակ հասկանում են, որ երկրին շտապ անհրաժեշտ են դրական փոփոխություններ։ Դժվար թե որևէ մեկը համաձայնի սպասել, մինչև Նիկոլ Փաշինյանը «ընտելանա և հարմարվի» պետության ղեկավարի պաշտոնում։ Առայժմ երկիրը հետևում է, թե ինչպես կավարտվի նրա «մարտը» խորհրդարանի հետ․..
Աղբյուր՝ https://ug.tsargrad.tv/articles/kto-pomog-pashinjanu-i-kuda-on-privedet-armeniju_162295
