Պարզունակ գործակալական աշխատանք է կատարում, նա Արևմտյան Հայաստանից է խոսում, որովհետև դրանով մենք հավակնություն ունենք Թուրքիայի նկատմամբ։ Այդ համեմատությունով Փաշինյանը Ցեղասպանության լինելիությունն է կասկածի տակ դնեում, նա հայրենազրկման լինելությունն է ուզում ջնջել:

Բռնի տեղահանվածների նկատմամբ Նիկոլ Փաշինյանի "թավշյա" կառավարությունը սեգրեգացիայի և Հայաստանից դուրս մղման քաղաքականություն է վարում։

Մի խոսքով, Հայաստանը բեկման մեջ է, հայ ժողովուրդը սկզբունքորեն այլ առաջնորդի է սպասում՝ ոչ Փաշինյանին։ Եվ ոչ էլ՝ "Սարգսյանի բնի ճտերին. նրանք բոլորը մեկ դեմքով են։ Հայաստանը սպասում է պրագմատիկ տեխնոկրատ-տնտեսավարողի, ազգային Միշուստինի՝ մարդու, ով կզբաղվի Հայաստան պետությամբ և նրա բազմաչարչար ժողովրդով ։ Մարդ, որը կարող է ճիշտ ընտրել քաղաքական կողմնորոշիչներ և ռազմավարական գործընկերներ հայկական պետության համար՝ այդպիսիք ներկայումս ժամանակակից Հայաստանը չունի, դրանք կորել են։