Արայիկ Հարությունյանը ծնվել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Ադրբեջանական ԽՍՀ Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Ստեփանակերտ քաղաքում:

Կրթություն

1990թ. ավարտել է Ստեփանակերտի ֆիզիկամաթեմատիկական դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտ

Ավարտել է Արցախի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը, 1996-1998թթ. սովորել է Արցախի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում ՝ "տնտեսագետ"մասնագիտությամբ:

2013թ. պաշտպանել է ատենախոսություն և դարձել տեխնիկական գիտությունների թեկնածու:

Ռազմական և քաղաքական գործունեություն

1992թ. անդամակցել է ԼՂՀ ինքնապաշտպանական ուժերին, մասնակցել Լեռնային Ղարաբաղում հայ-ադրբեջանական հակամարտության ժամանակ մղված մարտերում:

1995 — 1997թթ. աշխատել է ՀՀ էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարությունում՝ որպես նախարարի օգնական:

1997-1999թթ.աշխատել է "Հայագրոբանկի" Ասկերանի մասնաճյուղի կառավարիչ, 1999-2004թթ. զբաղեցրել է "Հայագրոբանկի"Ստեփանակերտի մասնաճյուղի կառավարչի պաշտոնը:

2005-2007թթ.եղել է ԼՂՀ խորհրդարանի պատգամավոր, Ազատ հայրենիք կուսակցության նախագահ, ԼՂՀ ԱԺ "Հայրենիք" խմբակցության նախագահ: 2009թ. կրկին ընտրվել է "Ազատ հայրենիք"կուսակցության նախագահ:

2007թ.սեպտեմբերի 14-ին ԼՂՀ Նախագահ Բակո Սահակյանի ներկայացմամբ խորհրդարանի կողմից միաձայն ընտրվել է ԼՂՀ վարչապետ:

2010 թվականին նրա գլխավորած "Ազատ Հայրենիք" կուսակցությունը հաղթանակ տարավ խորհրդարանական ընտրություններում ՝ 33 տեղերից գրավելով 14-ը։

2012թ. սեպտեմբերին ԼՂՀ Նախագահ Բակո Սահակյանի ներկայացմամբ խորհրդարանի կողմից միաձայն վերընտրվել է ԼՂՀ վարչապետի պաշտոնում:

2017թ. սեպտեմբերի 25 — ից մինչև 2018թ. հունիսի 6-ը՝ ԼՂՀ պետական նախարար:

Նախագահություն

2020թ.ապրիլի 14-ին, համընդհանուր քվեարկության երկրորդ փուլում հավաքելով ձայների 88% - ը, ընտրվել է Արցախի Հանրապետության Նախագահ:

2020թ. մայիսի 21-ին ստանձնել է Արցախի Հանրապետության նախագահի պաշտոնը: Նրա նախագահության շրջանում բաժին են ընկնում 1994 թվականից ի վեր ամենամասշտաբային ռազմական գործողությունները, որոնք ավարտվել են ԼՂՀ-ի կողմից վերահսկվող զգալի տարածքների (այդ թվում ՝ "անվտանգության գոտու") Ադրբեջանի վերահսկողության տակ անցնելով։

2022 թվականի փետրվարի 22-ին պաշտպանել Է Ռուսաստանի կողմից ինքնահռչակ ԴԺՀ-ի և ԼԺՀ-ի ճանաչումը՝ հայտարարելով, որ "ազգերի ինքնորոշման և սեփական պետության կառուցման իրավունքը յուրաքանչյուր ժողովրդի համար անքակտելի է և միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունք"։

2023 թվականի օգոստոսի 31-ին հայտարարել Է սեպտեմբերի 1-ին հրաժարական տալու մտադրության մասին։

Ձերբակալություն

2023 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ադրբեջանը Հարությունյանի նկատմամբ միջազգային հետախուզում է հայտարարել, Ըստ Ադրբեջանի գլխավոր դատախազ Քյամրան Ալիևի՝ "2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ընթացքում կատարված հանցագործությունների կապակցությամբ"։

2023 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, ըստ Ազերի-Պրես գործակալության, ձերբակալվել է Ադրբեջանի պետական անվտանգության ծառայության կողմից ԼՂՀ այլ նախկին ղեկավարների հետ միասին և տեղափոխվել Բաքու։

Հարությունյանի դեմ մեղադրանքներ են առաջադրվել 100 ("ագրեսիվ պատերազմի պլանավորում, սկիզբ եւ վարում"), 116 ("ռազմական գործողությունների ժամանակ միջազգային մարդասիրական իրավունքի խախտում"), 117 ("պատերազմի ժամանակ հանցավոր հրամաններ տալը"), 120 ("կանխամտածված սպանություն"), 214 ("ահաբեկչություն"), 214-1 ("ահաբեկչության ֆինանսավորում"), 214-3 ("ահաբեկիչների պատրաստման համար վարժանքների անցկացում"), 218 ("օրենքով չնախատեսված խմբավորումների ստեղծում"), 279 ("ահաբեկչական խմբավորումների ստեղծում", որոնց գործողությունները հանգեցրել են մարդկանց մահվան") Ադրբեջանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի հոդվածներով։

2025 թվականի հունվարի 17-ին մեկնարկել է Հարությունյանի և ԼՂՀ ռազմաքաղաքական ղեկավարության մի շարք այլ նախկին ներկայացուցիչների դատավարությունը։